Jumpstyle

Jumpstyle (właściwie hard house) – podgatunek muzyki house wywodzący się z Chicago, spopularyzowany przede wszystkim w Belgii i Holandii, gdzie wyewoluował do obecnej postaci i skąd obecnie pochodzi najwięcej twórców tego gatunku. Charakterystyczny dla tego gatunku jest skoczny, przesterowany i głęboki dźwięk bębna basowego, podobny do występującego w muzyce gabber. Innym znakiem rozpoznawczym jest clap występujący równo z uderzeniem stopy. Pozostałe dźwięki pochodzą głównie z innych odmian muzyki trance (w szczególności hardstyle i hands-up, chociaż w niektórych utworach muzyka ta jest łączona również z innymi gatunkami). Przeciętne tempo wynosi 140-150 BPM.

W Polsce muzyka jumpstyle kojarzona jest głównie z gatunkiem hardstyle. Potocznie nazywana jest „muzyką jumpstyle/hardstyle”. W okresie 2007-2008 zaczęło powstawać bardzo dużo prywatnych produkcji dotyczących tych gatunków. Jednakże jumpstyle/hardstyle cechuje się mocnym i szybkim kickiem (145-160 BPM), clapem i szybką linią melodyjną często zawierającą efekty (BellSynth, Lead itp.). Wyróżniamy kilka rodzajów muzyki, która wiąże się ze stylem jumpstyle, m.in. oldschool – cechuje się wolnym tempem w przedziale (135-150 BPM), hardjump – jest tutaj preferowany najszybszy rodzaj muzyki (145-160 BPM), starstyle i tekstyle – posiadają tą samą wartość BPM. Wyróżniamy zakres szybkości w przedziale 135-165 BPM. Często jednak style te obejmuje wolniejsza muzyka.

Odmiany tańca jumpstyle:

Hardjump – jedna z najbardziej popularnych kategorii w jumpstyle. Nazwa „hardjump” w dosłownym znaczeniu, oznacza ciężki, mocny, silny skok. W tej kategorii tańca mamy podstawę kroku, jaką jest „stamp”. Hardjump głównie opiera się na tej podstawie, jak i zdecydowanie twardych, silnych podskokach i uderzeniach o podłożę ziemi; pochłania dosyć sporą część energii.

Sidejump – styl narodził się gdy w 2007 roku Jumpingjob nagrał ostatni filmik jumpstyle w swojej historii. Na nim pokazał nowy styl, który był połączeniem starstyle’a i freestyle jump – sidejump. Przez pewien czas niektórzy Polacy stosowali ten styl, lecz w końcu zaczęli wymyślać własne triki, dzięki czemu narodził się ownstyle jump. Obecnie styl ten jest praktykowany w Rosji pod zmienioną postacią. W Rosji są obecnie nawet Ligi Jumpstyle o specjalnej dywizji SideJump.

Ownstyle – odmiana jumpstyle stworzona przez Polaków, jej prekursorami byli Noiz, Harni, Mroziu i Fantom z grupy JumpForce.pl, która dawno temu zakończyła swoją działalność. Zapoczątkowana w 2007 roku, lecz prawdziwych kształtów zaczęła ta odmiana nabierać dopiero w 2008 roku, kiedy to skakali jumperzy dzięki którym styl ten rozwijał się: DannieL, Oeil, Cebul, Rumun, Rience, Silas, Kozaty, Iceman. Polega ona na małej ilości stampa (podstawowego kroku w odmianie hardjump), dużej ilości trików (głównie wymyślonych przez siebie) oraz częstych i bardzo szybkich spinów. Ownstyle króluje w Polsce, jednak popularny jest na całym globie, używa go większość państw europejskich (Niemcy, Rosja, Włochy, Hiszpania).

Freestyle – styl przez długi czas praktykowany w Rosji, polega on na dużej ilości trików w dobrych łączeniach. Styl bardzo zbliżony do ownstyle’u – skaczemy co chcemy (od tego właśnie nazwa freestyle).

Oldschool – odmiana najbardziej kojarzona z jumpstyle, podstawowym krokiem jest tzw. basis, draai, kick, twister i tornado. Zdecydowanie najlżejszy taniec, wymagający najmniej zaangażowania ze strony tancerza, kroki są bardzo proste i prezentują się przeciętnie. Jednakże oldschool jest równy z jumpstyle, ponieważ to fundamentalna kategoria, która z czasem dała inne odmiany tego tańca. Jest najbardziej popularna w Belgii i Holandii (stamtąd wywodzi się jumpstyle), częściowo w Niemczech i innych krajach Europy Zachodniej.





Starstyle – styl bardzo podobny do tekstyle’a. Również polega na wykonywaniu jak najbardziej efektownych trików tańczonych na płaszczyźnie czołowej, tyle że wykonywanych bez kontaktu z ziemią. Rzadziej są również dodawane spiny.

Tekstyle (complex style) – styl charakteryzujący się bardzo wielkim zróżnicowaniem ewolucji. Polega na łapaniu się za nogi, obracaniu nimi, uderzaniu o ziemię, odbiciach nóg od siebie. Głównym charakterystycznym elementem jest „współpracowanie” z ziemią. Większość trików wymaga dotykania ziemi (głównie rękoma). W tekstyle nie ma określonego podstawowego kroku, wszystko opiera się na trikach, synchronizacji, technice oraz odpowiedniej pracy nóg. Podobnie jak starstyle jest tańczona w płaszczyźnie czołowej, jednakże często dodaje się tzw. spiny czyli kontrolowane obroty z dosyć dużą prędkością (co najmniej 360°).

Rodzaje szyków tańca jumpstyle:

Freestyle jump – odmiana, w której nie ma określonych kroków, tańczymy to co pamiętamy, opieramy się na podstawowych krokach np. basis, stamp, draai (głównie podczas przerw między trikami). Odmiana tańczona przez dowolną liczbę osób.

Multi jump – taniec grupowy (w więcej niż 2 osoby) tańczony z pełną synchronizacją oraz identyczną koordynacją ruchów. Cechuje się bezbłędną sylwetką i postawą tańczących.

Duo jump – odmiana tańca wykonywana przez 2 osoby. Opiera się na tańcu synchronizacyjnym dwóch osób (bez zetknięcia się), lub na zetknięciu się podczas tańca nogami. Najczęściej duojump, ewoluuje w postaci tańca dwóch osób w systemie synchronizacyjnym.

JumpBattle – pojedynek między dwiema osobami, każda z nich tańczy freestyle lub ma swój własny układ ruchów (choreografię).

Źródło: http://nowosci-mp3.pl/jumpstyle.html